Kasvetin Şehveti - Şiir
Kasvetin Şehveti
Unuttum,
Sessiz Yokuş’taki mahzun yolu,
Kuruttum toprağın suyunu,
Ağaçlar bana dönüktü,
Anlayamazdılar beni,
Kararımı, dikkatimi, kasvetimi,
Çabuksuz, derin,
Bir tek sendin diye anlayan,
Anladığımı bilen bendim,
Baktığın yere tutulduğum,
Seni unuttum,
Suyu kurutarak,
Yekinip toprağa baktığım,
Kasvetimin şehvet olduğu,
Seni terk ettiği ben.
Yağmuru kuytu buldum,
Hain, baktığın yere tutulmayı
Terk mi etmekti.
Kuytu, bana dön diyen,
Gözlerin miydi.
Bilmezdim, kuytunun bana ait olduğunu
Ah, bilmezdim beni yetirenin
Sen olduğunu,
Ya, sen de bilmezdin,
Bildiğin için hayallerini terk ettim.
Ben toprağa soğuk baktığım,
Bir deniz dalgası olmazdım,
Bilmezdin derya soğuğu,
Tuzlanmamış kar gibi,
Kasvetimdi,
Kokunu tatmamış, çözülmem
Kıyı bulmamışım
Bulunmuş kendilikte
Kaybolmayı sevmişim, soğuğu
Kasvetin tohumunu,
Suyu kurutmayı toprakta unuttum,
Ağaçlar bana dönüktü,
Beni bildiğini bilendim,
Beni anlayamazdılar, bilendin,
Uçmazdım, unutmazdım,
Terketmek derya dalgayı,
Kendi bilmemin istediğiydi.
Uğur Tergek

BİR CEVAP YAZ