Harlanır Kor - Şiir

 

Eylül'e dönmüşüz,

Toprak ılısın diye bekliyoruz,

Geceyi istiyoruz, teskin bilmişiz,

Yineler en gece, ama soluksuz olanı arıyoruz,

Koru kendi ellerimizle yakıyoruz,

Bile isteye harlıyoruz,

Hep isteyeceğiz.

Bir kenarda yılmak mı

Utancın beşiğini kırmışız

En tutkunu, kendimizle bitmemiş olmadır

Harlamalı, kendimizle bitmeyiz

Yok olurken var olmalı,

Onsuzsa, kor, en içerinmiş

Karanlık sünekalmış,

Bizim gibi yanmaz,

Gece ondan kurtulmak ister,

İhata eder, ama çözülür,

Biz gibi var değil,

Korsuz var değiliz,

Kor, yakar, tutar

Ama suyunu bekler, çözülsün

Beklediği için yanmalıdır,

Bir de yakmalıdır, beni.

 

Uğur Tergek